Face Orlando Noma van 't Wolfshome

Het gaat goed met Orlando's appél training. We trainen inmiddels vaker op vreemde lokaties, zo zal ik hem meenemen met boodschappen doen zodat ik even op een parkeerplaats een oefening kan doen. Hij moet daar alleen maar leren dat het leuk is om te werken. Want dat levert spel op. Dus ik vraag niet veel van hem. Na de sneeuw periode die gelukkig om te trainen tenminste weer voorbij is, ben ik weer volop buiten aan het trainen. Veel oefeningen trainde ik binnen, apporteren, houdingen, zit, sta en af, voor komen, voet gaan, dit kan allemaal binnen, maar buiten ben ik nu bezig met "duur"training volgen. Orlando moet 4 minuten volgen zonder dat ik iets zeg en zonder beloning tussen door, na die 4 minuten krijgt hij zeker een beloning van 4 minuten. sjorren, voer circuitje, zwieper en na dit spel is hij dan eindelijk moe. Ook het stil volgen is vermoeiend tenslotte moet hij goed opletten waar ik naar toe loop.
Vandaag heb we ook langzaam volgen met vele wendingen getraind, opperste concentratie eist dit van ons beide. Maar we hebben het klusje geklaard en 6 minuten getraind. Daarna flink gespeeld.
Het volgen begint aardit goed te komen, af blijven liggen wordt ook aan gewerkt, alhoewel ik me bewust ben dat af blijven liggen terwijl iemand anders het programma loopt vast nog lastig is en nog niet onder controle is.. wordt aan gewerkt.
linksomkeert en achteruit lopen is ondertussen een eitje voor Orlando.
Nu de sneeuw weg is moeten we ook weer gaan speuren. Ook daar moeten we weer tijd voor gaan maken. Apporteren gaat goed, langzaam aan laat ik Orlando wennen aan het kilo en 2 kilo blok. Springen over schutting en meter sprong gaat goed. Ook hier moet ik gaan werken aan blok leren gooien over de schutting en muur.Dit is ook weer een kunst apart, voor mij tenminste wel. Hier komen doet hij met volle overgave en vooruit sturen ben ik ook zeer tevreden over. Kortom. Het gaat gestaag door allemaal en morgen denk ik dat ik ga speuren en het appél even laat liggen. 's Middags de vlucht trainen met de canonball en 's avonds trainen in Borgharen.
Zo krijgen we de week wel vol.

Toen ik nog een mini klein manneke was vroeg ik aan vrouwtje toen ze me weer kwam bezoeken,
vrouwtje, kijk es of ik al tanden heb…en toen moest ze helaas Nee zeggen, maar ze zei ook, komt goed ventje.

en kijk es, naast me baby Face foto…( nu weten jullie ook waar Face vandaan komt)
…wat een mega grote bek vol met tanden. Ik wist wel dat ik vrouwtje kan vertrouwen.