Face Orlando Noma van 't Wolfshome

Nog even verder over plicht. Zoals jij het beschrijft, Karin, lijkt het voor mij meer op verleiden dan op verplichten. Is dat wat je bedoelt? Je maakt de omweg voor de hond de moeite waard door er een spannende beloning aan te verbinden. Dat kan voor de hond al zijn dat jij blij bent, maar het kan natuurlijk ook de lekkerste worst zijn die hij ooit gehad heeft. Dat van die 'waarde ervan in zien, snap ik niet. De hond ziet wel de waarde van de worst in. Maar waarom jij per se helemaal naar heerlen of Maastricht wil zal hem worst wezen.

Wat die docent met de boeiende les betreft: al mijn docenten deden waanzinnig hun best het leuk te maken, maar toch lukte dat niet bij elk vak. Dan kwam er dus toch een vorm van dwang aan te pas. Anders ging het gewoon niet. Je kunt soms ook weerstand tegen iets hebben wat je later niet meer begrijpt. Ik kan me bijvoorbeeld herinneren dat ik als klein kind erg boos op mijn moeder was omdat ze me niet meer wilde vertellen hoe laat het was. Het was de enige manier waarop ze me kon inspireren om te leren klokkijken. Ik zag destijds het nut niet in van leren klokkijken, want je kon het toch altijd aan iemand vragen? De kortste weg (communicatie) was voor mij goed genoeg. Gelukkig dacht mijn moeder er anders over. ;-)
Zo lijk je als opvoeder eigenlijk niet aan dwang te kunnen ontsnappen. Terwijl het leven zoveel leuker zou zijn als je het alleen met verleiding zou kunnen klaarspelen om de ander (hond, mens) te bewegen tot gedragsveranderingen. Of denk jij/jullie er anders over?
Daphne

ik zie het dan als verleiden voor de hond, ik gebruik geen dwang, mss kun je het wel plicht noemen, maar dan in de vorm dat mijn hond heeft geleerd om te wachten op een bekrachtiger die hem duidelijk verteld dat hij het goed doet, als hij die bekrachtiger niet hoort, volgt er geen beloning, voer/bal/pakwerker en dus weet hij door de manier van leren dat het niet goed is wat hij doet, dit zou je ook dwang kunnen noemen. Of zoals Ellen zei, dicipline. Dwang kan ook zijn, je doet wat ik wil of er volgen sancties. Bij mij is dat geen bekrachtiger, of een negatieve bekrachtiger die hem verteld dit is niet goed wat je doet, dwang, plicht is bij mij niet lijfelijk straf. Als kind en ik geloof nog heb ik me altijd verzet tegen plicht, ik deed wel dingen maar zodra er plicht/dwang bij kwam verzette ik me en zei ik nee, en toch is het goed gekomen met me Ik weet ook nog goed dat ik mijn veters niet kon strikken, mijn vriendin deed dat, en anders liet ik de veters los hangen en met schoenen kopen wilde ik schoenen met een gesp...alles kun je oplossen.Om onplezierige ( en wat is dat voor mij, correcties geven in lijfelijke vorm) dwang te gebruiken in de hondensport,is niet mijn ding, daar kies ik niet voor, dan maar minder punten, we hebben wel plezier samen. Maar ik ben ervan overtuigd dat het wel kan. Ik heb 30 jaar mijn honden getraind zonder "dwang", in gehoorzaamheid, in agility en jachttraining en in obedience.

Karin

deze reactie wil ik als apart topic plaatsen, wellicht roept dit een tegen reactie op.
Revieren Daphne is de hond van je weg sturen om iets heen, in ipo, om een verstek om vervolgens elders de beloning te halen, terwijl de hond weet dat die beloning er is, ahw, via Maastricht een ijsje halen in Heerlen terwijl je er tussen in woont. ik zou dan zeggen, ik hoef geen ijsje, laat maar zitten,(je kent me een beetje) dus ik maak het voor de hond waardevol om het toch te doen.


Commentaar van: : daphne Scheiberlich [Bezoeker]
Ik vind het stuk over plicht ook interessant. NIet alleen vanwege trainen van honden, maar ook omdat je in je vak en het dagelijks leven er ook mee te maken krijgt. Zoals ik het opvat gaat het over de vraag of je een hond (of mens!) iets kunt leren zonder dat er 'macht' aan te pas komt. Wil de hond/ mens leren? ja, maar hij is geneigd tot de kortste weg. Dat zijn we allemaal. Ik denk dat er weinig kinderen hun school zouden afmaken als ze het papiertje ook zonder dat zouden krijgen. De intrinsieke motivatie om iets te leren op school moet immers concurreren met allerlei andere leuke dingen zoals naar het zwembad en daar heerlijk wat lanterfanten en lol hebben. Dus hoe zorg je ervoor dat de hond/ de mens die kortste weg niet neemt? In wezen zit daar dwang achter, of plicht of macht, of hoe je het ook noemen wilt. Je probeert de ander uit te dagen verder te gaan dan hij uit zichzelf zou gaan. Ik vraag me af of die woorden plicht, macht, dwang etc niet allemaal over hetzelfde gaan. alleen het een klinkt wat vriendelijker dan het andere. In wezen gaat het om hetzelfde: dat jij bepaalt wat hond, kind, partner, werknemer of wie dan ook doet. Dat is niet een heel aangename gedachte en dus gebruiken we verhullende woorden. Ik hoor hier graag zinnige argumenten tegen als ze er zijn. Het reviervoorbeeld kan ik helaas niet volgen omdat revieren voor mij een onbekende vakterm is.
groetjes, Daphne

ik wil wel reageren.
Een vriend van me, een lange tijd geleden, toen ik nog jong en mooi was zei es tegen me, kinderen leren op school als de docent de les spannend weet te houden, als kinderen/jonge lui niet meer opletten dan is de stof niet goed gebracht, dit werd gezegd door een jonge man die toen destijds een hoge school volgde.
Ik vond dat een wijze uitspraak.
Voor mij geldt dat plicht iets is wat in dit geval mijn hond moet uitvoeren omdat hij de waarde ervan inziet om het uit te voeren, en anders maak ik een trianopbouw fout. Tenslotte, welke idioot gaat via Maastricht een ijsje halen in Heerlen als dat rechtstreeks de helft van de tijd kost.
plicht, tja, plicht is voor mij een samenspel met mijn hond en in het dagelijkse leven, dingen die ik als plicht moet doen, maar toch doe ik ze alleen omdat ik het waard vind om ze te doen. Zie ik er geen waarde van in, dan moet er veel water door de maas stromen wil ik het doen gr Karin en de jolige groentjes