De Jolige Groentjes

                 met Sunny

         De Jolige Groentjes

                 met Sunny

         De Jolige Groentjes

                 met Sunny

         De Jolige Groentjes

                 met Sunny

         De Jolige Groentjes

                 met Sunny

Oudere posten

Blog Roll

Zoeken

Op maandag 23 november, 4 weken na de dekking, had Sunny haar echo. En zoals we verwacht hadden: ze is drachtig. De puppy's plopte meteen het beeldscherm in. Kristel heeft er minsten 9 geteld, maar het was moeilijk te tellen want het was aardig vol in Sunny's buik :) Dat hadden we niet verwacht. Mama Nena heeft drie nesten gehad, gemiddeld 7 pups. En dat hadden we ook bij Sunny verwacht. Nu maar afwachten tot Kerstmis om te zien hoeveel pups het echt zijn.

Met de 100% zekerheid van dracht, kunnen we ook eindelijk het thema van het nest vertellen. Zoals de titel al zegt: Aiel.
Sunny is geboren in het Rad des Tijds nest. Het Rad des Tijds is een fantasy-boekenreeks van 15 boeken, geschreven door Robert Jordan en mijn favoriete boekenserie.
Aviendha behoort tot de Aiel. De Aiel is een volk in de Wereld van het Rad des Tijds. In de Oude Spraak staat Aiel voor Toegewijd, wat te maken heeft met hun originele taak (dat verhaal ga ik niet geheel uitdoeken, daarvoor moet je de boeken maar lezen).
De Aiel is een volk dat leeft in de Woestenij, door hun het DrieVoudige Land genoemd. Het is een zeer sterk volk, soms wat pittig, met een apart gevoel voor humor (vinden de andere volkeren). De Aiel zijn ook zeer moedig en hebben een groot uithoudingsvermogen. Eer is heel belangrijk voor hun.
Dit zijn allemaal eigenschappen die ik verwacht en hoop terug te zien in de pups. Moedige, sterke pups.
Mocht je weer willen weten over de Aiel, lees de boekenreeks zou ik zeggen ;-) Of google het, dan kom je ook meer verhalen tegen over de Aiel :) De namen zullen natuurlijk ook te maken hebben met de Aiel, maar die houden we nog even geheim.


On Monday 23 november Aviendha had her ultrasound. And as expected, she is pregnant. The puppies plopped up on the screen immediately. Kristel (the vet) counted at least 9 puppies, but it was difficult to count because it was very crowded. We didn't expect so many. Aviendhas mother (Nena) had litters with 6 or 7 pups and we expected that with Aviendha too. Now we have to wait until Christmas to see how many puppies she will have.

With the 100% garanty that she is pregnant, we can tell the theme of the litter. This will be the Aiel-litter.
Aviendha is born in the Wheel of Time litter. The Wheel of Time is a fantasy book series, written by Robert Jordan and is my favorite bookseries.
Aviendha belongs to the Aiel.The Aiel is a race of people in the World of Wheel of Time. In the Old Tongue Aiel means Dedicated, which has something to do with their original task.
The Aiel live in a dessert, they call it the Three-Fold Land but by others it's called the Aiel Waste. The Aiel are very strong people, with a strange sense of humor. The Aiel are also very courageous and have a big endurance. Honor is very important for them.
These are all features I expect and hope to see in the puppies: strong, courageous dogs with a lot of power.
If you want to know more about the Aiel (and there is a lot more to know) I suggest you read the books. They are awesome! The names of the puppies will have something to do with the Aiel offcourse, but they will stay secret for now. 

Paar weken geleden heb ik met Sunny en mama Nena enkele trucjes gefilmd en ingestuurd naar In The Doghouse van Nando Brown. Zij hebben daar namelijk verschillende Trick Titles die je kunt behalen als je op een positieve trainingsmanier de trucjes aanleert. Sinds kort is er ook de Warrior Title, waarbij je tien trucs moet doen met meer dan 1 hond. Dus Nena weer van stal gehaald, haha (die is de laatste tijd volop bezig met Clean Boot Hunting, speuren dus).
Vervolgens gefilmd, opgestuurd naar hen en gewacht op de uitslag. We zijn ervoor geslaagd :) Ze vonden dat de tricks er sharp uitzagen. Dus nu met Sunny ook maar trainen voor de andere Trick Titles (al moet ik erbij zeggen dat dit niet zo hoog op ons train-prioriteiten-lijstje staat):
Bekijk hier het filmpje.

Op zaterdag 24 oktober 2015 hebben we deelgenomen aan een Schapenaanleg-test, georganiseerd door de NVBH. Deze test is om te kijken of de Belgische Herder nog het instinct bezit om de schapen te hoeden.
Het bestond uit een sociale test en de aanlegtest. Bij de sociale test werd gekeken naar hoe attent de hond naar de baas was, sociaal gedrag naar andere honden en vreemde mensen, zelfstandigheid, schrikreactie en herstel, etc. Als je daarvoor was geslaagd, mocht je door naar de schapen.
De sociale test ging goed met Sunny. Ze was sociaal naar de andere honden en vreemde mensen vindt zij altijd een feestje. Een gedragstherapeut keurde dit onderdeel, Joke van Leeuwen. Zij heeft zelf Hollandse Herder en neemt deze test vnl af bij de Hollandse Herder. Haar viel vooral Sunny's zelfstandigheid op. Iets dat je veel ziet bij de Hollander en weinig bij de Belg. En Sunny bezit zeer veel zelfstandigheid. Dat was natuurlijk niks nieuws om te horen, haha. Op de openklappende paraplu en het gooien van een blik met stenen erin, reageerde Sunny helemaal niet op. Alsof het er niet was. Joke vond haar echt onverstoorbaar en vroeg nog of ze alleen tijdens de loopsheid zo was. Maar nee, dat is Sunny altijd wel.

Daarna door naar de schapen. De schapen zaten in een kraal. Sunny was ook erg geïnteresseerd in de grote kudde schapen in de wei ernaast. Die paar schapen in de kraal vond ze iets te saai. Ze waren bang dat Sunny's gedrag misschien jagen was, omdat er natuurlijk een dunne lijn ligt tussen jagen en drijven. Dus mocht ik haar bij de schapen in de kraal  nemen. Maar hier bleek dat ze niet deed jagen. Ze had zelfs veel respect voor de schapen. Zelf was ik daar al heel blij om, want ik had wel altijd het vermoeden dat ze niet achter schapen en koeien deed aanjagen. Maar omdat ik haar nooit in een wei heb gelaten, wist ik dat niet zeker. Ze is geslaagd voor de test, maar door haar grote mate aan zelfstandigheid is voor haar belangrijk om eerst de commando's aan te leren. Als ze dan eenmaal bij de schapen zou gaan, komt het dan helemaal goed in de balans tussen zelfstandigheid en drijven.
Sunny bij de schapen

En de dag erna zijn we 's avonds naar Vianen gegaan, naar de Lochems en Sherlock. Want het was tijd voor Sunny's dekking. Meer over deze combinatie kun je vinden op de site van onze kennel.
Het was natuurlijk best spannend, want voor Sunny en Sherlock was het beide de eerste keer. Dus dan is maar de vraag of ze weten wat ze moeten doen. Het was overduidelijk het juiste tijdstip want Sunny rende naar binnen en ging meteen met Sherlock spelen. We hebben ze meteen in de tuin gegooid en de dekking verliep volgens het boekje. Het ging snel en makkelijk. Na 10 minuten zaten ze al gekoppeld.
Na de dekking ben ik Sunny even gaan uitlaten en heb haar in de auto gezet. Maar arme Sherlock miste zijn dame al meteen. Begon meteen te blaffen en piepen. Arme jongen. Hihi.
Nu is het dan afwachten tot ongeveer 24 november, dan kunnen we de echo laten maken en weten we of ze drachtig is. Als ze drachtig is, dan worden de pups geboren rond Kerstmis. Allemaal erg spannend dus, hihi.

Captain Sparrow of Karo's Triangle

 

Liefde is.. Sunny & Banderas.
Ik kan me nog heel goed een berichtje van mam herinneren, ergens op 9 juni 2012. Sunny was toen 5,5 week oud. Mam vertelde me dat er een Border Collie pupje van 8 weken op les was geweest en hij had ook even kennis gemaakt met de puppy's. En dit reutje voelde zich met zijn 8 weken al heel stoer en dacht wel even te fietsen, op Sunny notabene. Sunny wist e die leeftijd ook al heel goed wat ze wel en niet wilde en heeft die kerel meteen ff goed verteld dat fietsen niet door de beugel kan. Die Border Collie was Banderas en de liefde tussen Sunny en Banderas was geboren. De toon van hun relatie was trouwens ook meteen gezet ;-) Sunny was met 5,5 weken al de baas en is nu met 2 jaar nog steeds de baas in de relatie, haha.

Toen Sunny met trainingen begon, zat ze meteen samen met Banderas in de groep. Als puppy's mochten ze na de lessen vaak even samen spelen (als ze tijdens de les goed getraind hadden). Omdat Wendy en ik samen zoveel trainden, kon je leuk zien hoe verschillend en hoe hetzelfde Sunny en Banderas zijn in de training. Sommige dingen, daar is Banderas supersnel in qua leren en andere dingen doet Sunny supersnel.
Een hoogtepunt in hun liefdesrelatie (en voor Wendy en mij een dieptepunt) was Woefstock 2012. Met de honden trainen we veel Recallers, hierkomen dus, onder alle afleidingen. Toen we in september naar Woefstock gingen, namen we het koppeltje mee. Lekker rondgelopen daar. Ging allemaal heel goed. De twee waren toen 5 maanden en dus nog best jong. Aan het einde van de middag waren de jongelui een beetje aan het poedelen in een sloot. Banderas begon ineens met zwemmen, wat de eerste keer was. Supercool vonden we het. Maar omdat Wendy bang was dat ze ook het water in zou vallen, schoot de riem uit haar handen. Banderas ging lekker zwemmen, sprong uit de sloot en Sunny werd ook helemaal gek. Dus die madame trok de riem ook uit handen. En ja hoor, daar gingen ze met zn tweeën. Lekker rennen, want dat is het leukste spelletje ooit. Ze sjeesden meteen door naar de grote zandbak, wat de hoofd-piste was voor alle demonstraties. Sunny en Banderas vonden het helemaal geweldig, zoveel ruimte om te rennen met zn 2-en hadden ze nog niet eerder gehad. Maar Wendy en ik zagen alle ramp-scenario's al voorbij komen (waarbij mijn naachtmerrie was dat ze nog een piste verderop gingen kijken, waar de roofvogels zaten). Wij roepen op ze, maar luisteren? Nee hoor. Op dat moment was hun liefdesmomentje veel meer waard dan de baasjes. Uiteindelijk konden we dichtbij komen en ze letterlijk vastgrijpen in hun haren.
De dag erna natuurlijk meteen een training ervan gemaakt, want zo is onze juffrouw. Mam hielde beide honden vast, wij recht vooruit lopen en allebei de honden roepen. Ze kwamen netjes naar ons toe. Dit deden we ook gekruist (Wendy en ik liepen dus schuin weg en de honden moesten elkaar kruisen om bij ons uit te komen). Ook dit ging heel goed. En daarna mochten ze ook op commando met elkaar spelen. En dan moesten wij ze uit het spel roepen. Nou nou, ik weet niet meer precies of dat ook echt die dag lukte, maar een aandachtspunt blijft dit wel altijd, haha.

Het spel van Sunny en Banderas bestaat voornamelijk uit flink hard achter elkaar aan jagen. En dan af en toe tussendoor ff stoeien, waarbij Banderas meestal het onderspit delft :P Banderas is altijd superlief naar Sunny. Hij is echt een lieve reu en draagt haar op handen. Sunny daarentegen is af en toe een beetje bitchy, haha. Ze vindt Banderas helemaal geweldig hoor, is gek op hem. Maar wel onder haar voorwaarden. Hij moet niet denken dat hij haar bench in mag of haar speeltje mag afpakken. Toen ze klein waren en naast elkaar in de bench zaten, was Sunny al zo een regelteef ;-) Dan waren ze lekker aan het slapen en als Banderas dan even zuchtte in zijn slaap of ff een andere houding aannam, dan snauwde Sunny door de bench heen. Blijkbaar mag de arme jongen niet eens bewegen in zijn slaap, haha.

Ze hebben samen al veel uitstapjes gemaakt en zullen dit vast ook blijven doen :) Als puppy zijn ze samen naar de kermis in Sittard geweest met de Oktoberfesten. Een half jaartje oud waren ze, een drukke kermis met heel veel en harde muziek, veel mensen en het allerleukste: heel veel eten op de grond. Twee keer al samen naar Woefstok geweest, waar ze de tweede keer ook een balans-workshop hebben gegeven. Lekker samen wandelen. En voornamelijk zien ze elkaar heel veel op trainingen :)

En tja, al hun aparte momenten kun je leuk koppelen aan de Liefde is... serie :)
{youtube}https://www.youtube.com/watch?v=PDYIW3zjMnc{/youtube}

Sunny's schijndracht is al voor een groot deel over :) Haar zin in trainen is alweer helemaal terug :) Ook is ze stiekem best geinteresseerd in de pups. Vorig jaar toen Fajah puppy's had, was ze soms iets te lomp met de puppy's. Ze ging met ze kegelen (snel naar de pups rennen en dan met de voorpoot ze omver gooien). Dus dit jaar met de pups waren we wel voorzichtiger. Maar de schijndracht en de bijbehorende hormoontjes zijn goed voor Sunny. Ze vind ze pups echt leuk, ze verzorgt ze bijna zelfs. Ze is er heel voorzichtig mee. Ze is ook al paar keer bij de pups geweest (zonder dat mama Nena erbij was). Ze was heel lief met ze. Toen ze pups aan het checken waren of ze bij Sunny ook konden drinken, bleef ze heel lief staan en zette zelfs haar achterpoten ietsje verder uit elkaar. Net zoals mama Nena doet als de pups drinken :) Heel mooi dus! Ze kan het dus wel ;-)


 

Zo, al ruim een jaar geen update meer geplaatst. Schandalig. En er is genoeg te vertellen geweest. Sunny en ik hebben meegedaan aan een Obedience seminar van John Higgins juli vorig jaar. Wat heel leerzaam en leuk was. We hebben ondertussen ons VZH behaald.
Sunny is beste vriendinnetjes met halfzusje Sorcha. Ze spelen echt veel samen en hebben ook samen leuke uitstapjes (zoals naar het seminar of lange wandelingen maken samen). En we zijn in november nog lekker op vakantie geweest naar de zee.

Dus nu wordt het toch tijd om weer Sunny's blog wat beter bij te houden. Dus beginnen we weer met een schone lei ;-)
Mam en ik hadden ons ingeschreven voor het Summercamp van Absolute Dogs Academy. En dus gingen we op reis naar Okehampton (Devon, Engeland). Een lange reis, alle honden mee. Met de auto naar Duinkerke. Daar de boot. 7 hondenpaspoorten controleren voordat we naar de douanecontrole gingen. En bij de douane moesten alle chips van de honden gecontroleerd worden met de boekjes. Gelukkig mochten we zelf de chipreader langs de honden halen. In Dover aangekomen was het weer 400km rijden. Met regelmatig pauzes voor honden en baasjes. Maar het was een zware trip voor ze.
Wat wel leuk was: op de parkeerplaats bij Stonehenge (waar we toevallig langsreden) had ik even met haar gewandeld. En ook kort getraind. Ik wilde even testen om kleine onderdelen van het volgen nu ook lukt op totaal vreemd terrein. En dat deed ze supergoed en met veel drive! Ook in het pad bij de camping.

Op de camping sliepen Sun en ik samen met Nena in een tent. Dat vind Sunny natuurlijk overheerlijk. Lekker met haar kop op mijn kussen :-) Vind ze zo fijn.
Op de eerste workshop-dag hadden we Heelwork Games en Naughty But Nice. De Heelwork Games, daar werkte ze heel geconcentreerd met me samen. Daar was ik wel blij om. Dat ze op een vreemde locatie met veel afleiding toch goed geconcentreerd werkte met mij. Tom Mitchell was erg gecharmeerd van Sunny, altijd leuk om te horen. Ook diende we nog als voorbeeld bij de schoudertarget, zodat de anderen konden zien hoe het eruit moet komen te zien. De meeste van de Heelwork Games was op zich niks nieuws. Maar het is wel altijd anders om te doen op een nieuwe locatie met alle afleidingen.
De Naughty But Nice was pittig, haha. NBN is voor verschillende honden met verschillende naughty behaviors. Dus het doel voor jezelf is bij iedereen anders. Maar een overlappend doel wat voor iedereen geldt is low arousal. Honden moeten 95% van de dag in low arousal zitten. Ook bv tijdens een wandeling. Dus bij de NBN klas gingen we met een groepje honden wandelen, maar dan wel heel kalm en met een slappe lijn. Kalmerende dingen tussendoor doen. Iedereen die mij en Sunny wel eens heeft zien wandelen, weet dat Sunny trekt alsof ze een slede met 200kg erop moet vooruit trekken, hahaha. Gek genoeg heb ik daar niet zoveel problemen mee, daarom heb ik er nooit op getraind. Maar al trekkend kan een hond niet in low arousal komen. Nou, het was een pittige training voor Sun. Het rustig en kalm lopen, het kostte haar veel energie. En dan ook nog in een groepje honden.. Sun is ondertussen uitgegroeid tot een pittige dame en ze dult geen honden in de buurt van dingen die voor haar waardevol zijn (en aan de riem ben ik dat). Ik denk dat het ook wel iets aan stress voor haar heeft opgeleverd die sessie, aangezien ik die nacht om de twee uur werd wakker gepiept door Sun omdat ze moest poepen. Dat had ik niet verwacht.
Op donderdag hebben we nog een NBN sessie gehad en toen ging het al een stuk beter. We hebben een hoop handvaten meegekregen waar we thuis ermee aan de slag kunnen. En ik zie wel degelijk in waarom dit goed is voor Sun.

Overigens vonden Tom en Lauren het erg leuk om te zien hoe "color-orientated" we waren en "well-organized with the trainingbags". Altijd leuk om te horen. Zeker omdat we over het algemeen alleen maar domme opmerkingen krijgen over onze kleuren-codes per hond.

Woensdag hadden we Bed Games en Focus Fury. Bed Games hebben we al veel getraind en Crate Games kan ze natuurlijk ook heel erg goed. Hier konden we dus wat verder gaan in moeilijkheidsgraad en dat vond Tom wel leuk. Bij Sunny heb ik flinke afleiding kunnen geven maar ze bleef erop tot vrijwoord. Bij de Focus Fury merkte ik dat Sun wat vermoeid begon te raken (niet gek na een onrustige nacht). Dus daar heb ik alle sessies kort maar krachtig gedaan. We hebben wel nog een leuk gesprek gehad met Tom over de verschillende vormen van focus in IPO voor de hond (op handler, op pakwerker, op handler terwijl pakwerker er ook is). Hij was er best door geïntrigeerd, hij had ook geen idee dat de sport zo ingewikkeld was.

's Avonds hadden we Sun en Dribje in het omheinde veldje lekker laten rennen. Thuis spelen ze ook veel samen en na een dag trainen is dat hun manier van afschakelen. En dat mistte ze hier wel. Dus was fijn dat ze even konden ravotten met z'n tweeën.
Buiten de workshops waren er ook nog genoeg train-momentjes. Zo stonden we in het omheinde veldje en in het weiland ernaast kwam iemand met twee Bobtails. Die renden meteen naar de draad toe. Dribbel natuurlijk blaffen naar hen. Sunny ook in high arousal bij het hek. Maar ik riep Aviendha en ik kreeg mn wiplash-reactie waar ik zo op getraind had. BAM, hoort naam, draait om en rent naar me toe. Altijd fijn om dit soort momenten tegen te komen, zodat je kunt uittesten hoe goed je recall is.

Donderdag was de tweede sessie NBN. Dit keer niet de straat op voor een wandeling maar wel veel goede oefeningen. En Sport Foundation. Na alle vnl low arousal sessies, hadden we nu eindelijk iets met snelheid en drive. Dat was gewoon echt fun voor de honden. De games waren niet geheel onbekend maar wel gewoon leuk. Met Sun moest ik de Smoke Ya Game om de marquee doen. Sun rende nog tegen me aan, ik viel daardoor, lag op de grond. Meteen met Sun spelen, ook al lag ik nog op de grond. Want tenslotte had ze me weten te vangen, haha.

Donderdag heb ik het NBN wandelen nog paar keer geoefend en dat ging toch niet verkeerd. Ik merk dat ik daardoor ook in een echte kalme state of mind kom, en daar reageert Sun ook meteen op.
Donderdagnacht alweer de laatste nacht, vrijdag zouden we vertrekken. Mijn tent hadden we al in de voortent gezet, omdat het die nacht erg ging regenen. Midden in de nacht is de voortent ook half ingestort. Arme Nena was ervan geschrokken (Sunny natuurlijk niet, als die slaapt kan een bom afgaan, haha). Maar vrijdagochtend had Sun ook echt geen zin om op te staan, haha. Bleef maar in de tent liggen, op het luchtbed en mijn kussen.

De reis naar huis duurde twee keer zo lang. We namen de toeristische kustroute terug naar Dover, zodat we ook nog konden stoppen bij de krijtrotsen. Op alle parkeerplaatsen waar we zijn gestopt en ik Sunny heb uitgelaten, heb ik het NBN wandelen geoefend. Dus meteen veel locaties geoefend.

Wat me overigens wel echt opviel aan Engeland was de diervriendelijkheid. In alle dorpjes waar we doorheen zijn gereden, hebben we toch aardig wat mensen hun hond zien uitlaten. En van al die honden, had er maar eentje een slipketting om. Alle anderen allemaal een halsband of gentle leader. Zelfs van die gure types die een Stafford hebben omdat ze stoer zijn, zelfs die droegen gewoon een halsband. Mam en ik hebben ook geshopt bij twee dierenwinkels en daar verkochten ze niet eens slipkettingen. Dat is nou een beeld wat ik hier in Nl ook wel zou willen zien.

Vrijdagmiddag dus vertrokken bij de camping, zondagmiddag waren we eindelijk weer thuis. De honden waren ook wel erg blij om weer thuis zijn, zeker na zo een lange reis.
Ik vond het summercamp heel leuk om aan mee te doen. Op andere locatie trainen is nu eenmaal altijd goed voor Sun, want ze generaliseert niet zo makkelijk qua locatie. En ook een aantal nieuwe dingen gehoord :) Verder vind ik Engeland echt schitterend qua natuur. Het was jammer dat we niet echt tijd hadden om bv een wandeling van 4 uur te maken met de honden, want door dat landschap had ik dat graag willen doen. Misschien iets voor volgend jaar ;-)

Dribbel & Sunny

Punny is een beetje zielig. In de vorige blog-post had ik al aangegeven dat ze last had van schijndracht. En dat het wel over zou zijn met Nena's bevalling. Dat valt dus wel tegen.
Nena begon vorige week maandag slecht te eten, bijna niks. Ze was misselijk. Voorteken voor de bevalling. Sunny at die avond ook bijna niks, al is dat niet zo raar. Maar 's nachts had ze wat gespuugd. Dag erna at ze ook niks, 's nachts weer gespuugd. Woensdagnacht ging Nena eindelijk eens bevallen en die at donderdag dus ook weer flink. Maar Sunny eet nog steeds erg weinig. Ze wil ook al de hele week niet trainen. Spelen boeit haar niet zoveel en voertjes, daar hoef ik niet mee aan te komen. Toevallig vandaag weer getraind (Pre-Agility cursus) en vanmiddag had ze er wel weer even zin in. Ze is echt zielig. Ze zoekt een hol op om in te liggen, want het eigen hol in de tuin, daar mogen ze nu niet in. Soms ligt ze ook ineens te piepen en dat doet ze normaal nooit.
Vorige week donderdag hadden we Control Unleashed les maar aangezien Sunny toch absoluut nul trainzin had, heb ik besloten om niet mee te doen aan de les. In plaats daarvan ben ik langs te kant gaan zitten, vetbed erbij en Sunny naast me. Samen met een knuffel voor haar, hebben we gewoon gezellig naar de les gekeken. Sunny kan nogal ruw spelen met knuffels (daarom mag ze die ook nooit zelfstandig hebben, dan blijft er niks van over, haha) maar nu was ze heel zorgzaam en voorzichtig met de knuffel. Ze zag hem dus als een soort puppy.
Op vrijdag heb ik haar ook eens de woonkamer ingenomen. Nu dat Nena's domein is, vermijden een aantal honden de woonkamer (of zijn er anders erg voorzichtig en op hun hoede). Ze vond het eerst maar vreemd, die nestbak en de geuren uit de nestbak. Maar ineens hoorde ze de pupjes piepen en toen ging haar kopje toch omhoog en begon ze de lucht op te snuffelen. En kwam zelfs een kwispeltje vanaf. Ze ligt nu af en toe op de bank te slapen (dat doet Sun meestal niet). Net alsof ze de wacht houdt bij Nena's plek. En Nena vindt het prima, Sunny is de enige teef die de woonkamer in mag.
Zielige Pun

Om Sunny een beetje af te leiden ben ik afgelopen zondag lekker met haar gaan wandelen. Ik had toevallig nog een kortingskaartje van de NS die ik op moest maken in maart. Dus ik ben op zoek gegaan naar een leuk losloopgebied voor honden, bereikbaar met openbaar vervoer. Toen kwam ik uit bij de Soesterduinen. Oké, niet echt dichtbij. Maar wel een leuk gebied.
Dus zondagochtend de trein gepakt en op naar Soest. Het is 2,5 uur met de trein. Als puppy heeft Sun wel regelmatig in de trein gezeten maar als volwassene eigenlijk geen lange stukken meer (toen ik haar met 8 weken ophaalde moest ze immers met de trein mee naar Leeuwarden, 4,5uur dus). In het begin was ze weer veel aan het kijken en duurde het toch even voordat ze haar rust vond. Maar die vond ze wel.
De Soesterduinen is een leuk gebied. Één grote zandbak, met in het weekend veel honden en ook veel gezinnen die het gebruiken als recreatiegebied. Sunny vond het een beetje vreemd dat niemand van haar roedel er was om mee te rennen, dus extreem ver rennen heeft ze niet gedaan. Wel leuk om te zien dat ze maar met 1 type honden speelt. Namelijk de hond die houden van het ren-spel, evt met happen erbij. Dat houdt dus vnl in dat ze alleen speelt met herders, want die doen dat rennen en happen en weer rennen. Ze vond dus een speelmaatje in een Mechelaar en een Oud Duitse Herder. Ook kwam ze nog een Franse Bull tegen. Die zijn ook goed in rennen en scherpe bochten maken :) In haar puppytijd in Lwd had ze ook een Franse Bull als speelmaatje :)
De Labradors negeert ze stelselmatig. Wat een arrogante houding neemt ze dan aan, haha. Echt een uitdrukking die zegt "pff, aan jou besteedt ik geen aandacht, jij snapt mijn spelletje niet." Hahaha.Sunny in de Soesterduinen
Op de terugweg naar huis heeft ze in een coma gelegen. Ze was bekaf. Maar ik heb wel paar mooie foto's kunnen maken met mijn nieuwe lens :)
Sunny in de Soesterduinen
En dan als afsluiter nog een foto van Dean en Sunny. Die hebben vorige week in het zonnetje de hele dag samen buiten gespeeld :)
Sunny & Dean


Hondenschool de Jolige groentjes: www.hondenschooldejoligegroentjes..nl